عايزنّى اعيش لكن..........................(شعر عامى)

[هشام الجنيدى]

عايزنّى اموت .........
عايزنّى اروح فى اى داهيه والسلام
عايزين يقومو الصبح يلقو كل شىء تمام
عايزين يشوفو جثتى متعلقه
واديا رابطينها ورايا بالحديد ومفيش كلام


عايزنّى اموت.......
لكن مطاطى وراسى تبقى جوه طين
عايزين يزلونى واموت مكسور حزين
عايزين يخلونى مثل يتحاكو بيه
وانا اللى سيرتى عمرها زى الذهب.....
غاليه وتشهد لى السنين


لا........
دول حتى مش عايزنّنى اموت
عايزنّى اعيش .......
علشان اسوف بعنيّا دول ازاى حياتى متسويش
علشان اشوف فى عيون حبيبتى دمعها نازل مطر
علشان بعينى اشوف بكاها وجرحها ووقت الخطر
مقدرش حتى اروح اليها واضمها .....
ولا اقول فى سرى متخفيش


وانهار واقع يمكن اموت
وارتاح ويحضنّى التابوت
لكن ما موت
وافوق ولسه صوت بكاها زى نار
قايده بتحرق فى السكوت



وانظر لها نظره زليل عاجز
بتقول لها رغم الدموع جايز
لما اموت يفكو اسرك ويسبوكى
لانك انتى عشان حبيبتى ....عذبوكى
يا حبيبتى كمان شويه هيجبوكى ...ويقولولك


تمن حياتك يا حبيبه القلب راسى
هيقلولك تضربينى فوق رقبتى بحد فاسى
وتبقى اول مره ليه اتمنى قلبك يبقى قاسى


وتقتلينى..................

عشان تعيشى.................